Hoogwatergeul

De ingreep heeft een forse impact op de ruimtelijke opbouw van het gebied. Het ontwerpproces was een gevoelige discussie met hoogoplopende emoties, waarin de balans moest worden gevonden tussen waterveiligheid en belangen van de natuur, landbouw, regionale economie en leefbaarheid.

Het ontwerp zet in op de voortzetting van het bestaande agrarische gebruik. Dat betekent dat de geul alleen bij calamiteiten gebruikt zal worden. Alleen als de IJssel een peil van 5,65 meter boven NAP bereikt, worden de kleppen van de kering opengezet en stroomt het rivierwater over de drempel bij de inlaat de geul binnen. De twee nieuwe bruggen, inlaat en uitlaat zijn geplaatst op de positie van de oorspronkelijke dijk en verbinden beide zijden van de geul ook bij hoogwater.

De vormgeving van de geul is opgevat als een landschapsopgave, passend bij de dubbele doelstelling van Ruimte voor de rivier: bescherming tegen hoogwater en verbetering van ruimtelijke kwaliteit. In het oosten ligt de ranke dijk tussen het oude kleinschalige landbouwgebied op de oeverwal en de meer rechtlijnig verkavelde natte komgronden. In het westen volgt de dijk de overgang van de komgronden met de flank van de Veluwe. De strook tussen deze waterloop en de dijk is ingericht als natuur- en landschapszone, met onder meer een kanoroute, poelen, een vogelkijkhut en agrarisch natuurbeheer. De diverse natuurwaarden die met de realisatie zelf verloren gingen, hebben hier een nieuwe en stevige plek.

Het tracé van de twee dijken reageert op hun directe omgeving en is ontworpen met rechte lijnen afgewisseld door scherpe knikken. De geul zelf is een open gebied met weidegronden die in gebruik zijn voor de landbouw.